głównakognitywistykaencyklopedianauki o mózguSI i robotykaartykułyksiążkiz krajuwydarzenialinkio stroniepomoc
baner

Przejdź niżej

_

Zobacz też na stronie

_

Dorobek Redakcji strony

Marek Kasperski
okładka2007, konsultacja merytoryczna: D. Casacuberta, Umysł. Czym jest i jak działa, Świat Książki.

_

okładka2006, redakcja merytoryczna: T. Stafford, M. Webb, 100 sposobów na zgłębienie tajemnic umysłu, Onepress.

_

okładka2005, redakcja merytoryczna: J. Hawkins, S. Blakeslee, Istota inteligencji, Onepress.

_

okładka2003, książka autorska: M. Kasperski, Sztuczna Inteligencja, Helion, (nakład wyczerpany).

_

Tomasz Komendziński
okładkaredaktor pisma: "Theoria et Historia Scientiarum. An International Interdisciplinary Studies".

_

okładka2003, redakcja: O myśleniu procesualnym: Charles Hartshorne i Charles Sanders Peirce, Wyd. UMK.

_

okładka2002, redakcja merytoryczna: S. Pinker, Jak działa umysł, Książka i Wiedza.

_

okładka2002, redakcja wraz z A. Szahajem: Filozofia amerykańska dziś, Wyd. UMK.

_

Leszek Nowaczyk
2006, redakcja merytoryczna: Rusz głową -  jak szybko podnieść poziom swojej inteligencji, Świat Książki.
_

 

 
Tu jesteś: encyklopedia / problematyka / konkurs Loebnera

_

10 sierpnia 2010
ostatnia modyfikacja

test Turinga

Test Turinga, czy jak sam autor go zwał, gra w naśladownictwo [imitation game], wyrósł z zabawy towarzyskiej w stylu "retro". Uczestniczyły w niej cztery osoby: 1 - mężczyzna (zaznaczmy go literą (A)), 2 - kobieta (zaznaczmy ją literą (B)), 3 - goniec dowolnej płci (zaznaczmy go literą (Z)) i 4 osoba, również dowolnej płci, zwana sędzią bądź zgadującym (zaznaczmy go literą (C)). Do obowiązków ostatniego z graczy należało zadawanie dowolnych pytań osobom 1 i 2, których nie widziała, a z którymi łączność umożliwiała osoba gońca zanosząc dwóm pierwszym pytania i dostarczając odpowiedzi ostatniej z uczestników. Celem tej zabawy było odgadnięcie przez (C) na podstawie pytań i odpowiedzi, kto jest, kim. Tak, pokrótce, bawili się nasi dziadkowie. Turing zaś wykorzystał fakt istnienia tej zabawy do rozwiązania problemu: "Czy maszyny mogą myśleć?".

"Nową postać problemu można opisać przy pomocy gry, którą nazywamy "grą w naśladownictwo". W grze tej biorą udział trzy osoby: mężczyzna (A), kobieta (B) i człowiek zadający pytania (C), który może być dowolnej płci. Pytający znajduje się w pokoju oddzielonym od pokoju zajmowanego przez dwu pozostałych. Jego zadaniem w grze jest rozstrzygnięcie, który z dwu pozostałych uczestników gry jest mężczyzną, a który kobietą. Zna ich on jako X i Y i przy końcu gry mówi: "X jest A, a Y jest B" lub "X jest B, a Y jest A"." [A. M. Turing, Maszyny liczące a inteligencja, s. 24.]

Należy tutaj dodać, że informacja od osoby przepytującego (C) do osób oznaczonych jako (A) i (B) jest relacją zwrotną i odbywać by się miała poprzez dalekopis, co w przypadku naszej towarzyskiej zabawy odbywało się dzięki dodatkowej osobie gońca (Z). Przy czym każda z dwu osób przepytywanych musi przyjąć specyficzną dla siebie rolę: osobnik (A) musi ułatwiać przepytującemu (C) zadanie i zawsze mówić prawdę, a osobnik (B) wręcz przeciwnie, ma te zadanie utrudniać przez możliwość kłamania. A pytania, które można zadawać mogłyby przyjąć następujące formy:

C: Jakiego koloru masz włosy?

X: Moje włosy są koloru miedzi i błyszczą tak, jakby były nawoskowane.

Y: A moje włosy są kruczoczarne.

C: A jakiej są długości?

X: Są tak krótkie, jak mogą tylko być, żeby nie stwierdzić, że już ich nie ma.

Y: Moje również są bardzo krótkie, choć z pewnością są dłuższe niż najkrótsze.

I tym podobne.

"Teraz - Proponuje dalej Turing. - zapytujemy: "Co stanie się, gdy maszyna zastąpi A w tej grze?""

W ostateczności też z testem Turinga będziemy mieli do czynienia, gdy będą spełnione następujące warunki:

  1. Znajdzie się co najmniej dwoje ludzi i co najmniej jedna maszyna, bądź program.
  2. Maszyna bądź program, muszą być takiego rodzaju, aby móc prowadzić dialog.
  3. Nikt, z listy wymienionych uczestników, nie może widzieć innego uczestnika.
  4. Każdy jeden, z listy wyżej wymienionych uczestników, będzie prowadził dialog z jedną, ówcześnie wyznaczoną do tego osobą, zwaną od tego czasu Sędzią bądź Przepytującym. Osobą tą może być tylko człowiek.
  5. Zadaniem sędziego jest osądzić na podstawie prowadzonego dialogu z pozostałymi uczestnikami, kim jest każdy jeden z uczestników prowadzących z nim dialog. Przy czym oczekiwanymi odpowiedziami są: "Człowiek" i "Maszyna".
  6. Każda jedna maszyna, bądź każdy jeden program, który podczas prowadzenia dialogu z sędzią oszuka go tak, iż sędzia stwierdzi, że ma do czynienia z człowiekiem, przejdzie test Turinga. I będziemy mogli stwierdzić z całą stanowczością, iż jest to maszyna myśląca bądź myślący program. Oczywiście myślący w sensie Turinga.

 

_

konkurs Loebnera

_

Współcześnie najprawdopodobniej (bo nikt jeszcze tego nie sprawdził) jeszcze nie mamy programu, który przeszedłby test Turinga - w takiej formie, jak zaproponował sam Turing (patrz wyżej). W 1990 r., dr Hugh Loebner wpadł na pomysł aby zacząć przeprowadzać coroczny ograniczony test Turinga. Za zgodą The Cambridge Center for Behavioral Studies rozpisał go i tak powstał konkurs Loebnera.

Na czym polega owo ograniczenie testu? Każdy jeden z sędziów, którzy biorą udział w teście, jest zobligowany do tego, by zadawać pytania tylko i wyłącznie z dziedziny, którą przedstawił autor programu kandydującego do miana programu inteligentnego.

Do tej pory odbyło się jedenaście spotkań, w których zwycięzcami byli, w kolejności:

  • 1991 - PC-Therapist, Thinking Systems Software, Joseph Weintraub;
  • 1992 - Thinking Systems Software, Joseph Weintraub;
  • 1993 - Thinking Systems Software, Joseph Weintraub;
  • 1994 - Government of Canada Communications Research Center, Thomas Whalen;
  • 1995 - Thinking Systems Software, Joseph Weintraub;
  • 1996 - Centre for Intelligent Information Processing, University of Western Australia, Jasona Hutchens;
  • 1997 - Intelligent Research Ltd., David Levy;
  • 1998 - Robby Garner;
  • 1999 - Robby Garner;
  • 2000 - A.L.I.C.E-, dr Richard Wallace;
  • 2001 - A.L.I.C.E-, dr Richard Wallace;
  • 2002 - Elle, Kevin L. Coople;
  • 2003 - Jaberwock, Juergen Pirner;
  • 2004 - A.L.I.C.E-, dr Richard Wallace (zob. list H. Loebnera z zasadami tej edycji konkursu);
  • 2005 - Jabberwacky, Rollo Carpenter (zob. list H. Loebnera z zasadami tej edycji konkursu).
  • 2006 - Jabberwacky, Rollo Carpenter;
  • 2007 - Ultra Hal Assistant, Robert Medeksza (Amerykanin polskiego pochodzenia, właściciel formy Zabaware-)

Każdego razu - prócz oczywiście rozgłosu - główną nagrodą jest 2000$ (od niedawna suma ta wzrosła do 3000$) i przyznawany medal (patrz powyżej). Od 1995 roku konkurs sponsorowany jest także przez guru SI - Marvina Minskiego-.

 

Hasło: Marek Kasperski.

 

_

w sieci

_

Test Turinga:

Konkurs Loebnera (ograniczony test Turinga):

Transkrypcje z poszczególnych edycji konkursu można znależć pod nastepującymi linkami: 1995-; 1996-; 1997-; 2001-; 2003-; 2004-; 2005- (jednym z sędziów był Ned Block) ; 2006-; 2007-.

Zasady edycji - konkursu Loebnera - na rok 2008 można znaleźć na stronie University of Reading-. Zwycięzca zostanie wyłoniony 26 sierpnia 2008.

 

_

© Marek Kasperski / 2000-2009

 

Szukaj w wortalu

_

Oferta e-sklepu

okładkiTematyka: filozofia umysłu, filozofia języka, neuroscience, psychologia kognitywna, robotyka, sztuczna inteligencja

Autorzy: Arbib, Boden, Breazeal, Calvin, Churchland, Dennett, Edelman, Ekman, Gazzaniga, Greenfield, Hofstadter, Johnson-Laird, Kurzweil, Loftus, McCorduck, Minsky, Moravec, Norman, Pylyshyn, Searle, Schank, Stillings, Wortman...

więcej »

_

Oferta Partnerów

okładkaT. Stafford, M. Webb, 100 sposobów na zgłębienie tajemnic umysłu, Onepress 2006.

Nowości z wyd. Helion

_

Nasi Partnerzy

baner.baner.

_